electric dreams… electric reality…

(Michael M. Coroza)

Palaging may ulan ang pamamaalam

Kaya binabaha ng lungkot ang lungsod

Ng panandaliang pagsasama’t lugod.

Huwag kang lilingon at baka malusaw

Na asin ang mithing pagbabagong-loob.

Palaging may ulan ang pamamaalam

Kaya binabaha ng lungkot ang lungsod

Bangkay na lulutang ang panghihinayang

Ngayong nalunod na ang lahat ng pusok

At kuyom sa dibdib ang basang alabok.

Palaging may ulan ang pamamaalam

Kaya binabaha ng lungkot ang lungsod

Ng panandaliang pagsasama’t lugod. 

This entry was posted on Tuesday, August 28th, 2007 at 3:07 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.